Czesław Lissowski (ur. 13 stycznia 1895 w Zasadkach, zm. 15 listopada 1942 w Dachau) – polski ksiądz katolicki, kapelan Wojska Polskiego II RP, działacz społeczny, historyk.
Życiorys Urodził się w rodzinie Franciszka i Marianny Michaliny z Rykaczewskich. Ojciec Czesława, rządca majątku, umieścił synów w zakupionym domku w Skępem, gdzie pod opieką dziadków pobierali naukę. W 1908 Czesław ukończył tamtejszą szkołę powszechną i podjął naukę w Seminarium Nauczycielskim w Wymyślinie, które ukończył z wyróżnieniem. W czasie pobytu w Wymyślinie prowadził intensywne samokształcenie w zakresie polskiej literatury i historii, zakazanych w programach szkolnych przez władze carskie.
Pierwszą pracę w charakterze wiejskiego nauczyciela podjął w Gołkowie k. Świedziebni na granicy ówczesnego zaboru rosyjsko-pruskiego. Tam przez dwa lata uczył dzieci, zyskując opinię dobrego pedagoga i wychowawcy. Po dwóch latach, w 1915 za namową ówczesnego proboszcza rypińskiego, ks. kanonika Stanisława Gogolewskiego, wraz z trzema kolegami z seminarium wymyślińskiego, rozpoczął naukę w liceum diecezjalnym przy Seminarium Duchownym w Płocku. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości, wstąpił do tamtejszego seminarium.