krzepnące na głębokości do 1 km pod powierzchnią Ziemi (sille, fakolity, dajki); skały hipabisalne (hipabysalne) – krzepnące na głębokości 1–4 km pod powierzchnią Ziemi w otoczeniu skał chłodnych, tworzące drobne intruzje o nieznacznych rozmiarach (karbonatyty, doleryt, granofir, mikrogranit, pegmatyt, aplit, melafir, porfir, dacyt, latyt, lamprofir, ryolit); skały mezoabisalne – krzepnące na głębokości 4–10 km pod powierzchnią Ziemi; intruzje mezoabisalne mają szerokie strefy przeobrażeń; skały abisalne – krzepnące na głębokości 10–15 km pod powierzchnią Ziemi.
Skały magmowe mają zwykle strukturę krystaliczną, niektóre mają strukturę porfirowatą lub porfirową, afanitową lub szklistą. Wielkość kryształów w skale zależy od szybkości krzepnięcia magmy: wolno krzepnące skały plutoniczne mają strukturę jawnokrystaliczną z kryształami o rozmiarach powyżej 5 mm, natomiast szybko krzepnące skały wulkaniczne wykazują strukturę skrytokrystaliczną (poniżej 1 mm), szklistą lub porfirową, gdy w skrytokrystalicznym lub szklistym „cieście skalnym” występują pojedyncze, wcześniej wykrystalizowane prakryształy.