W 2000 r. TMForum zapoczątkowało nowy etap w rozwoju architektury systemów OSS, rozpoczynając prace nad programem NGOSS. W założeniach tego projektu było m.in. opracowanie modeli, które określały standard tworzonej platformy: model informacyjny (ang. information model – model Shared Information/Data, albo SID), który wykorzystuje język UML do jednoznacznego zdefiniowania i sformalizowania modelu danych, model procesowy (ang. process model – ulepszony Telecom Operation Map, albo eTOM), model aplikacji (ang. application model – Telecom Applications Map), model cyklu życia.
NGOSS wyznacza standardy dla projektantów systemów wspomagających różnego rodzaju operacje w firmach z branży telekomunikacyjnej (OSS/BSS). NGOSS definiuje architekturę, która zbudowana jest w oparciu o usługi. Jej założeniem jest centralny punkt (integration point), który jest spoiwem, łączącym poszczególne aplikacje w systemie. Do głównych założeń NGOSS można zaliczyć: szczegółowo opisane operacje, definiujące wszystkie zachodzące w obrębie danej firmy procesy, dość obszerny i łatwy w rozbudowie model danych, definiujący język opisu