Bolesław Kowalski, właściwie Bolesław KaźmirakZmiany nazwiska dokonał w 1945., ps. „Cień” (ur. 4 lipca 1924 w Zakrzówku, zm. 18 sierpnia 1966 w Warszawie) – oficer Gwardii Ludowej i Armii Ludowej, pułkownik ludowego Wojska Polskiego. Zbrodniarz okresu II wojny światowej i Polski Ludowej, odpowiedzialny za mordy na żołnierzach Armii Krajowej, ludności cywilnej i rabunki.

Młodość i działalność partyzancka W 1938 ukończył szkołę powszechną. W latach 1941–1942 uczęszczał do szkoły spółdzielczej w Zakrzówku. W kwietniu 1942 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej i Gwardii Ludowej. Był członkiem grupy wypadowej GL w Zakrzówku, a następnie komendantem placówki GL w tej miejscowości. Kierował i uczestniczył w licznych akcjach dywersyjno-bojowych. Latem 1943 wstąpił do , dowodzonego przez Fiodora Kowalowa „Albrechta”, operującego w północnej Lubelszczyźnie, w rejonie Lasów Parczewskich. Jesienią 1943 został przeniesiony do oddziału Władysława Skrzypka (ps. „Orzeł”, „Grzybowski”). 22 października 1943 wyróżnił się odwagą w bitwie z Niemcami pod Kochanami. W listopadzie 1943, w wyniku reorganizacji batalionu przeszedł do oddziału GL ppor. Edwarda Gronczewskiego „Przepiórki”, gdzie został zastępcą dowódcy.