1 Armia WP miała zgodnie z zarządzeniem nr 01147 z 4 kwietnia przygotować maksymalną ilość łodzi typu SDŁ. Zadanie, to otrzymała 1 Brygada Saperów, 6 bpont-most oraz saperzy z 1 i 2 DP. Batalion został ześrodkowany koło Morynia w pobliżu pozostałości po niewielkim obozie pracy, a deski z rozbieranych baraków obozowych miały służyć jako materiał do budowy łodzi. Do miejsca postoju batalionu przybył na inspekcję w stopniu generała przedstawiciel radzieckiego dowództwa. Na meldunki polskich oficerów, że na miejscu są jedynie deski, a nie ma gwoździ i smoły, odpowiedział: „Ja wam nie mieszaju rabotat, wy mnie nie mieszajta”. Tak zakończyła się inspekcja, po, której „załatwiono” gwoździe i rozebrano część asfaltowej szosy dla uzyskania smoły do uszczelniania łodzi.
Dalsze losy batalionu związane są z działaniami 1 Armii WP, ponieważ wrócił pod jej rozkazy 11 kwietnia. Pododdziały batalionu rozmieszczono w kilku rejonach. 1 i 3 kompania pontonowa wraz z plutonem technicznym rozlokowana została w tartaku około 1 km na północny zachód od Starych Łysogórek, a 2 kompana pontonowa we wsi Gozdowice. Podczas operacji berlińskiej, 1 Armia WP otrzymała zadanie sforsowania Odry na północ od Kostrzyna na odcinku most kolejowy (linia Siekierki-Wriezen), Gozdowice i nacierając sforsować następną przeszkodę wodną Starą Odrę. Przeprawę zabezpieczyć miały 7 Zmotoryzowany Batalion Saperski, 8 i 10 batalion z 1 BSap oraz 6 bpont-most.