thumb|Grób Elżbiety Kawenoki-Minc na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Elżbieta Kawenoki-Minc, ps. Elżbieta Rybicka (ur. 10 maja 1910 w Łodzi, zm. 17 stycznia 2008 w Warszawie) – polski lekarz, reumatolog, docent doktor habilitowany medycyny, prezes Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Reumatologicznego w latach 1972–1980 (1984 członek honorowy). Autorka licznych publikacji naukowych.
Życiorys Była córką Berla Jacóba i Dyny Kawenoki. Absolwentka Fakultetu Medycznego Uniwersytetu w Nancy (1935).
W czasie okupacji niemieckiej pracowała jako ekspedientka w drogerii, była żołnierzem AK Zgrupowania „Żywiciel”, uczestnikiem powstania warszawskiego, lekarzem punktu sanitarnego nr 103 przy pl. Inwalidów 4-6-8 i szpitala w Forcie Sokolnickiego. Po kapitulacji powstania była wywieziona do obozu przejściowego w Pruszkowie, razem z grupą rannych z powstańczego szpitala.
Po wojnie, w latach 1946–1951 pracowała w różnych szpitalach warszawskich. W 1951 rozpoczęła pracę w Instytucie Reumatologicznym, pełniąc tam wiele funkcji – lekarza klinicysty, pracownika naukowego, dydaktyka i wykładowcy.