thumb|169px|Sebehr Rahma Sebehr Rahma (ur. w 1830, zm. po 1900) – handlarz niewolników w końcu XIX wieku w Sudanie, znany także jako Al-Zubayr Rahma Mansur, lub Sebehr Rahma, bądź Rahama Zobeir, następnie pasza i gubernator Sudanu.
Uznawany w Anglii za „nemezis” generała Charlesa Gordona doczekał się statusu postaci niemal mitycznej, prasa na Wyspach określała go jako „najbogatszego i najgorszego”, „niewolniczego króla” „który w swej eskorcie miał nawet lwy na uwięzi”.O.E. Fuller, Brave Men and Women Their Struggles, Failures and Triumphs, 1884
Pochodzenie Rahma pochodził z rodu Gemaab należącego do szczepu Dżalin w północnym Sudanie, a jego rodzina wywodzić się miała w prostej linii od Abbasa, wuja samego Mahometa.
Do aktywnej działalności przystąpił w roku 1856, kiedy to, na czele grupy uzbrojonych jeźdźców opuścił Chartum by następnie założyć sieć militarnych punktów zwanych zeribami, skupiając się na handlu niewolnikami i kością słoniową.
W roku 1871, gdy był u szczytu potęgi, Rahmę odwiedził Georg Schweinfurth, który opisał otoczenie watażki jako „dwór niemal książęcy”Heart of Africa, II, 15.