Henry William Edmund Petty-Fitzmaurice (ur. 14 stycznia 1872, zm. 5 marca 1936) – brytyjski arystokrata i polityk, syn Henry’ego Petty-Fitzmaurice’a, 5. markiza Lansdowne i Maud Hamilton, córki 1. księcia Abercorn. Odznaczony Królewskim Orderem Wiktoriańskim.
Życiorys Od urodzenia nosił tytuł hrabiego Kerry. Wykształcenie odebrał w Eton College i Balliol College na Uniwersytecie w Oksfordzie. Uczelnię tę ukończył w 1894 z tytułem bakałarza sztuk na kierunku historia nowożytna. Służbę wojskową odbywał początkowo w regimencie Lekkiej Piechoty Oxfordshire. W 1895 przeniósł się do Grenadierów Gwardii, gdzie trzy lata później został porucznikiem. Walczył podczas II wojny burskiej jako dodatkowy adiutant lorda Robertsa. Został wymieniony w rozkazie dziennym, a w 1900 odznaczony Distinguished Service Order. W tym samym roku przeniósł się do Gwardii Irlandzkiej, gdzie w 1905 dosłużył się stopnia majora. W tym samym roku został odznaczony Królewskim Orderem Wiktoriańskim. Rok później zrezygnował ze służby.