Montagu George North Stopford (ur. 16 listopada 1892, zm. 10 marca 1971) – brytyjski wojskowy, najstarszy syn pułkownika Lionela Stopforda (wnuka 3. hrabiego Courtown) i Mabel Mackenzie, córki George’a Mackenziego.
Życiorys Wykształcenie odebrał w Wellington College oraz w Royal Military College w Sandhurst. Brał udział w walkach I wojny światowej. Został wymieniony w rozkazie dziennym i odznaczony Military Cross w 1917 r. Podczas II wojny światowej dowodził 17 Brygadą Piechoty, wchodzącą w skład Brytyjskich Sił Ekspedycyjnego we Francji. Brał udział w kampanii francuskiej 1940 roku. Został wówczas odznaczony Orderem Wybitnej Służby. W latach 1941–1942 dowodził 56 Londyńską Dywizją Piechoty. W 1942 r. został kawalerem Orderu Łaźni. W latach 1942–1943 dowodził XII Korpusem, a w latach 1943–1945 indyjskim XXXIII Korpusem pod kampanii birmańskiej. W 1944 roku został kawalerem Krzyża Komandorskiego Orderu Imperium Brytyjskiego, a w 1945 roku amerykańską Legią Zasługi.