Korelacja kanoniczna – metoda statystyczna, pozwalająca badać związek między dwoma zbiorami zmiennych. Stanowi swego rodzaju uogólnienie współczynnika korelacji Pearsona. Jest szczególnym przypadkiem Ogólnych Modeli Liniowych (GLM).
Cele Metoda tworzy dla każdego z wejściowych zbiorów zmiennych tzw. zmienne kanoniczne będące sumami ważonymi zmiennych wejściowych z danego zbioru. Para zmiennych kanonicznych z obydwu zbiorów to tzw. pierwiastek kanoniczny.
Metoda tak dobiera wagi w tych sumach (tzw. wagi kanoniczne), aby przede wszystkim zmaksymalizować korelację pomiędzy pierwszą zmienną kanoniczną z jednego i drugiego zbioru, w następnej kolejności zmaksymalizować korelację między drugą parą zmiennych kanonicznych itd.
Maksymalna liczba pierwiastków jest równa minimum z liczby wejściowych zmiennych w jednym i w drugim zbiorze. Zmienne kanoniczne dotyczące tego samego zbioru zmiennych wejściowych są nieskorelowane.