Historia i teraźniejszość prawosławia na południowo-zachodnim Podlasiu w świadomości społecznej, Siedleckie Towarzystwo Naukowe, Siedlce 2010, s.145-146.
Sanktuarium Jozafata Kuncewicza W latach 1747–1759 na skraju miasta w miejscu kościoła z 1690 roku została wybudowana na planie krzyża łacińskiego monumentalna barokowa cerkiew unicka św. Barbary i klasztor bazyliański, do którego sprowadzono w 1765 roku uroczyście z kaplicy zamku Radziwiłłów relikwie bł. Jozafata. Od tego czasu datuje się rozwój sanktuarium, do którego z całej Rzeczypospolitej zaczęli ściągać wierni rzymskokatoliccy i greckokatoliccy, aby uczestniczyć w listopadowych odpustach oraz starać się łaski i pocieszenie.
Cerkiew prawosławna Klasztor bazyliański w Białej Podlaskiej został skasowany w 1864 roku. Cerkiew unicka działała jako parafialna jeszcze przez jedenaście lat. W okresie tym na polecenie władz carskich przeprowadzono w niej gruntowny remont, podczas którego obiektowi nadano wygląd typowy dla prawosławnych świątyń rosyjskich, usuwając natomiast elementy typowe dla katolicyzmu. Autorem projektu przebudowy obiektu, zakładającej m.in. umieszczenie cebulastych hełmów na dwóch wieżach świątyni, był Wiktor Syczugow.