Kierował rezydenturą NKWD/NKGB w Kanadzie (1942–1945), zajmując oficjalnie stanowisko I sekretarza i kierującego Wydziałem Konsularnym Poselstwa ZSRR. W 1945 został uznany za osobę non grata i wydalony z Kanady. Pełnił funkcję nacz. Sekcji Wydziału Informacyjnego I Zarządu Gł. MGB (1946–), st. pomocnikiem nacz. 1 Wydziału 5 Zarządu, st. pomocnikiem nacz., z-cą nacz., nacz. Wydz. Amerykańskiego Wywiadu Nielegalnego Komitetu Informacji przy RM ZSRR (1949–1952), nacz. 1 Wydziału I Zarządu I Zarządu Gł. MGB ZSRR (1952–1953), nacz. Wydziału Nielegalnego, z-cą nacz. 1 Wydziału II Zarz. Gł. MWD (1953–1954); w 1954 kontrolował rezydentury w Austrii, we Włoszech, Szwajcarii, Francji i Belgii; z-ca nacz., nacz. Zarządu Specjalnego I Zarz. Gł. KGB (1959–1961), z-ca nacz. I Zarz. Gł. KGB (1961–1966); rezydentem KGB w Austrii (1966–1970), nacz. Instytutu KGB im. Andropowa (Краснознамённый имени Ю. В. Андропова институт КГБ СССР) (1971–1973); kierownikiem Grupy „Narew” KGB w Warszawie (1973–1984). W 1984 został awansowany na generała. W 1987 przeszedł na emeryturę.
W książce pt.