Kārlis Goppers (ur. 2 kwietnia 1876 w Planu w Inflantach, zm. 25 marca 1941 w Ulbroce) – łotewski dowódca wojskowy, generał, uczestnik I wojny światowej i wojny domowej w Rosji, założyciel skautingu na Łotwie.
Życiorys Urodził się 2 kwietnia 1876 w Planu koło Valki, ówcześnie w guberni inflanckiej na terenie Imperium Rosyjskiego.
W 1896 roku został absolwentem Wileńskiej Szkoły Junkrów Piechoty, po czym zaciągnął się do armii rosyjskiej, w której walczył podczas I wojny światowej. W 1912 otrzymał awans na stopień kapitana, a w 1915 dowodził już pułkiem. W 1917 objął dowództwo nad I Brygadą Strzelców Łotewskich. Po wybuchu rewolucji październikowej w 1917 stanął po stronie przeciwników bolszewizmu, dowodził oddziałami „białych” pod Samarą i na Syberii. W 1920 powrócił na Łotwę, został mianowany generałem, a cztery lata później objął dowództwo nad Widzemską (inflancką) Dywizją Piechoty.