William Edwardes (ur. 11 maja 1835 w Londynie, zm. 7 października 1896 w Yetholm) – brytyjski arystokrata i polityk, syn Williama Edwardesa, 3. barona Kensington i Laury Ellison, córki Cuthberta Ellisona.
W 1868 został wybrany do Izby Gmin z ramienia Partii Liberalnej jako reprezentant okręgu Haverfordwest. Po śmierci ojca w 1872 odziedziczył tytuł 4. barona Kensington. Ponieważ tytuł ten był kreowany w parostwie Irlandii nie uprawniał on do zasiadania w brytyjskiej Izbie Lordów. Kensington zasiadał więc nadal w Izbie Gmin. W 1880 został członkiem Tajnej Rady i Kontrolerem Dworu Królewskiego (jednocześnie rządowym whipem w Izbie Gmin). Stanowiska te piastował do przegranej liberałów w wyborach 1885 r.
W tym samym roku zlikwidowano jego okręg wyborczy. W 1886 otrzymał tytuł barona Kensington w parostwie Zjednoczonego Królestwa i zasiadł w Izbie Lordów. Kiedy liberałowie powrócili na krótko do władzy w 1886, Kensington został Lordem-in-Waiting i rządowym whipem w Izbie Lordów. Po powrocie liberałów do władzy w 1892 r. Kensington został kaptanem Ochotników Gwardii. Stanowisko to utracił po porażce liberałów w 1895 r. Oprócz stanowisk rządowych piastował honorowy urząd Lorda Namiestnika Pembrokeshire.