Armia Renu (Armée du Rhin) była francuskim związkiem armijnym okresu Pierwszej Republiki Francuskiej. Przez długi okres była najliczniejszą i najpotężniejszą armią francuską – jej liczebność dochodziła nawet do 140 tysięcy żołnierzy. Dzięki swoim licznym zwycięstwom była również (pod różnymi nazwami i postaciami) jedną z najbardziej popularnych formacji.
Dzieje Armia Renu została sformowana na mocy dekretu króla Ludwika XVI z 14 grudnia 1791 roku. Jej zadaniem była początkowo obrona Lotaryngii i Alzacji przed wojskami I koalicji antyfrancuskiej. Stopniowo zakres odpowiedzialności Armii Renu ulegał zmniejszeniu, wobec powstawania nowych armii. 1 października 1792 roku z części formacji wchodzących w skład Armii Renu sformowano Armię Wogezów. Armia toczyła walki z wojskami cesarskimi i pruskimi. Do drugiej połowy 1794 roku były to niemal wyłącznie walki obronne, prowadzone jednak z dużą elastycznością co zapewniło jej ostateczny sukces. We wrześniu 1794 roku Armia przekroczyła Ren i prowadziła za nim szczęśliwe walki, zajmując wkrótce całe południowe Niemcy. 20 kwietnia 1795 roku Armia Renu została scalona z Armią Mozeli tworząc wspólnie Armię Renu i Mozeli. "Pierwsza" Armia Renu brała udział w m.in.