Dionizy Areopagita (; zm. 96) – według chrześcijańskiej tradycji pierwszy biskup Aten, postać wymieniona w Dziejach Apostolskich, a także przez ojców Kościoła, jeden z siedemdziesięciu dwóch uczniów apostołów, męczennik chrześcijański, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.
Urodził się w szlachetnej rodzinie pogańskiej. Młodość spędził w Atenach studiując filozofię grecką, następnie przeniósł się do Heliopolis w Egipcie, gdzie studiował astronomię. Po powrocie ożenił się i został członkiem trybunału ateńskiego (stąd przydomek Areopagita).
Nowy Testament podaje, iż Dionizy przyłączył się do uczniów Apostoła Pawła z Tarsu po jego mowie wygłoszonej na Areopagu (Dzieje Apostolskie 17,34). Fakt ten datuje się na lata 50–53 po Chrystusie. Wraz z Dionizym przyłączyła się do Pawła kobieta o imieniu Damaris.
Według tradycji, Apostoł mianował Dionizego biskupem Aten, ale miał głosić on również Słowo Boże w Galii, docierając aż do dzisiejszego Paryża (Lutecji). Tam schwytano go podczas prześladowań za panowania Domicjana i poddano torturom, a ostatecznie ścięto mieczem.