Książę Sykstus Burbon-Parmeński, wł. Sisto Fernando Maria Ignazio Alfredo Roberto di Borbone (ur. 1 sierpnia 1886 w Wartegg, zm. 14 marca 1934 w Paryżu) – książę z dynastii Burbonów parmeńskich, belgijski oficer podczas I wojny światowej i centralna postać tzw. sprawy Sykstusa.
Rodzina Książę Sykstus był synem ostatniego księcia Parmy – Roberta I (1848–1907) i jego drugiej żony infantki Marii Antoniny Portugalskiej (1862–1959), córki króla Portugalii – Michała I Uzurpatora.
Jego ojciec zmarł w 1907, a pretendentami do książęcego tronu Parmy zostali kolejno dwaj przyrodni bracia księcia Sykstusa: Henryk I i Józef I (z pierwszego małżeństwa ich ojca), którzy jednak byli opóźnieni umysłowo. Ich opiekunem został ich młodszy brat – Eliasz. Książęta nauczyli się mówić po włosku, francusku, niemiecku, hiszpańsku, portugalsku i angielsku. Ich siostra Zyta, ostatnia cesarzowa Austrii, wspominała: Dorastaliśmy w międzynarodowym środowisku. Mój ojciec początkowo uważał się za Francuza i spędzał kilka tygodni w roku ze swoimi najstarszymi dziećmi w zamku Chambord, swojej głównej posiadłości nad Loarą. Pewnego dnia zapytałam go, jak powinniśmy się opisać. Odpowiedział: »Jesteśmy francuskimi książętami, którzy panowali we Włoszech«.