Miejska Biblioteka Publiczna im. Hieronima Łopacińskiego w Lublinie – publiczna biblioteka Lublina służąca zaspokajaniu potrzeb oświatowych, kulturalnych i informacyjnych mieszkańców miasta oraz realizuje zadania określone w ustawie o bibliotekach.
Powstała ona 26 maja 1907 roku. Biblioteką kierowało powołane 25 marca 1907 Towarzystwo Biblioteki Publicznej im. H. Łopacińskiego w Lublinie. Sporą część tworzonego wtedy księgozbioru zasiliła zakupiona od sukcesorów Łopacińskiego kolekcja licząca 8 500 dzieł (11 775 tomów).
Historia 26 kwietnia 1908 roku oddano Bibliotekę do użytku publicznego, w wydzierżawionym przez Trybunał Koronny lokalu w gmachu podominikańskim mieszczącym się na Starym Mieście. W 1913 zbiory biblioteczne liczyły 17 777 dzieł w 28 895 tomach i około 30 tytułów czasopism. W roku 1922 biblioteka otrzymała czteropokojowy lokal w dawnym Trybunale. W 1939 przekazano majątek ruchomy i nieruchomy oraz wszystkie zbiory Towarzystwa Biblioteki na własność Instytutu Lubelskiego. W maju 1939 roku księgozbiór przeniesiono do nowego gmachu, gdzie przechowywany jest do dziś (przy ulicy Narutowicza 4). Biblioteka zajęła wtedy 5-piętrowy magazyn, czytelnię na parterze i dwa niewielkie pokoje na kancelarię. W latach II wojny światowej lokal biblioteki został zdewastowany.