Witoszyński był opiekunem i konsultantem Legionu.
Został awansowany 1 stycznia 1915 na rzeczywistego pułkownika, a 25 maja 1915 na tytularnego generała majora. W 1917 uzyskał nobilitację szlachecką z predykatem Dobrawola (od nazwiska matki Agnieszki Dobrowolskiej).
W październiku 1915 odszedł ze służby frontowej i 1 grudnia powrócił do stanu spoczynku. 14 kwietnia 1917 ponownie powołany do pracy w administracji wojskowej na terenie Moraw, 15 listopada 1918 powrócił w stan spoczynku. W połowie 1919 wstąpił do Ukraińskiej Armii Halickiej, pracując w Komendzie Głównej UHA, a następnie, po połączeniu jej z Armią Ukraińskiej Republiki Ludowej w zjednoczonym dowództwie obu armii w Kamieńcu Podolskim.
Brał udział w sierpniowej ofensywie 1919 na Kijów. Po internowaniu Armii URL w Polsce przebywał w obozie internowania w Łańcucie, po czym zamieszkał we Lwowie.
Od 27 lipca 1920 pracował jako urzędnik w Zarządzie Archiwalnym Dowództwa Okręgu Generalnego "Lwów", a od 1923 w Austriackim Archiwum Wojskowym we Lwowie.
Pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim.