mały|Dża Lama Dża Lama, Dambidżancan (mn.) Жа Лама, także Дамбийжанцан lub Дамбийжаа (ur. w 1862, zm. w 1922) – mongolski lama, na początku XX w. przywódca walk niepodległościowych Mongołów przeciwko Chinom władającym wówczas Mongolią, a następnie przeciwko wojskom interwencyjnym rosyjskich bolszewików i ich mongolskich sprzymierzeńców.

Urodził się w okolicach Astrachania w ułusie małoderbetowskim. Był Kałmukiem. Znał język mongolski i tybetański, po 1914 nauczył się także rosyjskiego. Pierwszy raz przybył do Mongolii w 1890, gdzie został wkrótce aresztowany za podburzanie Mongołów przeciwko władzom chińskim, a następnie wydalony do Rosji jako jej obywatel. Rok później znów powrócił, tym razem przybywając z Tybetu i znów został deportowany za propagandę antychińską. Już wtedy zyskał znaczny rozgłos dzięki swym poglądom, a także temu, że wykorzystując kult mongolskiego bohatera walk o niepodległość z r.1754 do r.1757 księcia Amursany podawał się za wnuka i reinkarnację tej postaci. W 1900 był znowu w Mongolii, w drodze do Tybetu, a potem wracając z niego, jednak tym razem jako współpracownik rosyjskiej wyprawy naukowej i kupieckiej. W 1910 prowadził niepodległościową działalność wśród Ojratów w Sinciangu.