Regiel, regle – określenie wywodzące się z gwary społeczności góralskiej, gdzie oznacza „las rosnący na stromym stoku”. Mimo swojej ludowej genezy sformułowanie przeniknęło szeroko do słownictwa geograficznego, tworząc zestaw różnych pojęć i nazw związanych z górami, głównie z TatramiJodłowski i inni 2021, s. 528..
W ramach piętrowego układu roślinności górskiej wyróżniane bywa leśne piętro reglowe, dzielące się dodatkowo na regiel dolny, będący naturalnym siedliskiem buka, oraz regiel górny z siedliskiem świerka. Z kolei niektóre formacje tektoniczne zbudowane ze skał osadowych i współtworzące pasma górskie w Centralnych Karpatach Zachodnich określa się mianem płaszczowin reglowych. Zasięgi geograficzne „reglowych” płaszczowin i pięter roślinności nie pokrywają się w pełni, co jest widoczne chociażby w Tatrach Bielskich uformowanych z płaszczowiny reglowej, a gdzie występuje powszechnie piętro kosodrzewiny i piętro halneKondracki 1989, s. 38, 75, 97, 102..