W 267 p.n.e., za poduszczeniem Ptolemeuszy, doszło do wybuchu powstania w Grecji przeciwko władzy Antygona, znanego w historii jako wojna chremonidejska. Antygon pokonał w 265 p.n.e. przywódcę powstania Areusa, w 262 p.n.e. zdobył Ateny i ostatecznie stłumił grecki ruch wyzwoleńczy. W 255 p.n.e. podpisał pokój z Ptolemeuszem II. Wcześniej pokonał go w bitwie niedaleko Kos, której dokładna data nie jest znana. W 253 w Koryncie wybuchła rewolta przeciw Antygonowi, pod przywództwem Aleksandra. Antygon zażegnał ten konflikt dopiero w 244 p.n.e. przy pomocy wybiegu dyplomatycznego, proponując małżeństwo swojego syna Demetriusza z wdową po zmarłym w międzyczasie Aleksandrze, Nikają.
W 243 Korynt został zajęty przez armię Związku Achajskiego. Do śmierci w 239 p.n.e. Antygon zdołał utrzymać kontrolę w rejonie. Zapoczątkował panowanie dynastii Antygonidów, władającej Macedonią do likwidacji królestwa przez republikę rzymską.
Zobacz też Antygonidzi
Przypisy
Kategoria:Królowie starożytnej Macedonii Kategoria:Urodzeni w IV wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w III wieku p.n.e.