Jules Bastien-Lepage (ur. 1 listopada 1848 w Damvillers, zm. 10 grudnia 1884 w Paryżu) – francuski malarz naturalista.
Życiorys Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych w Paryżu u Alexandre Cabanela. Jego debiut w Salonie Paryskim w 1870 nie został szczególnie dobrze przyjęty przez krytykę.
Podczas wojny francusko-pruskiej (1870–1871) wstąpił do pułku strzelców wyborowych i został ciężko ranny podczas oblężenia Paryża. Musiał przez dwa lata przebywać na rekonwalescencji w Damvillers. W 1872 wrócił do Paryża i bezskutecznie próbował znaleźć pracę jako ilustrator.
W 1874 wystawił dwa płótna w Salonie Paryskim: pierwsze – La Chanson du Printemps (1874), zakupione przez państwo francuskie, okazało się jego pierwszym krokiem w kierunku stylu rustykalnego, dzięki któremu ostatecznie wyrobił sobie nazwisko, zaś drugie – Portrait du grand-père de l’artiste (1874) był pierwszym z długiej serii portretów, które stały się jego znakiem rozpoznawczym. W 1875 zdobył stypendium Prix de Rome i srebrny medal za L’Annonciation aux Bergers (1875), dzieło, które spotkało się z jednomyślnym uznaniem krytyków.
W 1879 został odznaczony kawalerią Legii Honorowej.