Tam też zanotowano pierwszą ofiarę śmiertelną – żołnierza Josefa Šimčika, który zginął pod kołami transportera opancerzonego. Incydent ten spowodował wzrost napięć między Słowenią a rządem federalnym w Belgradzie.
25 czerwca Zgromadzenie Narodowe ogłosiło deklarację niepodległości Słowenii od Jugosławii, co oznaczało faktyczną już secesję z federacji. Tego samego dnia niepodległość ogłosiła Chorwacja.
Przebieg działań wojennych Jugosławia uznała słoweńskie i chorwackie deklaracje niepodległości za nielegalne. Dzień później siły JNA zainterweniowały. Ich pierwszym celem było zablokowanie słoweńsko-włoskiego przejścia granicznego, aby odciąć kraj od świata zewnętrznego. Wykorzystano wówczas jednostki pancerne, stacjonujące w garnizonach rozsianych po całym kraju. Operacja nie powiodła się jednak, głównie dzięki stawiającej opór ludności cywilnej ustawiającej barykady i blokady na drogach, co uniemożliwiało siłom federalnym przemieszczanie się w głąb Słowenii. Na punkt zorganizowanego oporu żołnierze jugosłowiańscy natrafili w miejscowości Vrhpolje.