Elżbieta Zechenter-Spławińska (ur. 17 lipca 1935 w Krakowie) – polska poetka, tłumaczka, prozaiczka, pedagożka, doktor nauk humanistycznych.
Życiorys Urodziła się w 1935 roku w Krakowie jako córka poety, satyryka i dziennikarza Witolda Zechentera, wnuczka dziennikarza Edmunda Zechentera. W Krakowie mieszkała i tworzyła na przestrzeni kolejnych dekad.
Ukończyła studia z filologii polskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Stopień doktora nauk humanistycznych uzyskała na Akademii Pedagogicznej w Krakowie. W latach 1972–1976 była kierowniczką literacką Państwowego Teatru Lalek „Rabcio” w Rabce, a w latach 1978–1987 kierowniczką Studia Filmów Animowanych w Krakowie.
Debiutowała noworoczną fraszką w Sztandarze Młodych w 1955 roku. Na przełomie lat 50. i 60. XX w. związana była z grupą poetycką Muszyna. Publikowała wiersze w czasopismach literackich oraz czasopismach dla dzieci, była autorką tekstów dla dzieci oraz opowiadań. Wydała kilkanaście zbiorów wierszy. Jej teksty były śpiewane przez zespół Wawele Jana Wojdaka oraz artystów kabaretowych Piwnicy pod Baranami i Loch Camelot, znalazły się też w szeregu zbiorów i almanachów, a także podręczników szkolnych.