thumb|Konfederacki łamacz blokady Advance thumb|Konfederacki łamacz blokady Banshee Łamacz blokady, przerywacz blokady – statek lub okręt, utrzymujący komunikację z portami państwa, wobec którego zastosowano podczas działań wojennych blokadę morską.

Łamacze blokady najczęściej służyły do zaopatrywania zablokowanego państwa w surowce i materiały wojenne, w tym broń, a w drugą stronę do eksportu towarów. Rejsy takie były bardzo ryzykowne, często kończąc się przechwyceniem lub zatopieniem statku przez siły blokujące.

Import broni i materiałów wojennych za pomocą łamaczy blokady miał szczególnie istotne znaczenie dla Skonfederowanych Stanów Ameryki podczas wojny secesyjnej w Stanach Zjednoczonych (1861–1865), kiedy to stany Unii wprowadziły blokadę morską portów Południa (Konfederacji) w ramach planu Anaconda. Budowano wówczas specjalne szybkie statki służące do komunikacji między tymi portami a Nassau na Bahamach, Hawaną i Bermudami, pośredniczącymi w handlu z Europą. Poszukiwanym w Europie towarem eksportowym Południa była bawełna. Handel ten, prowadzony głównie przez brytyjskich armatorów, był mimo ryzyka bardzo zyskowny – dzięki wysokim cenom kilka rejsów mogło zwrócić koszt statku. Podczas wojny około 350 łamaczy blokady przeprowadziło około 1300 prób pokonania blokady, z których około 1000 było skutecznych.