Dlatego 1 sierpnia 1988 minister Ezer Weizman zadeklarował gotowość do rozmów z Organizacją Wyzwolenia Palestyny, jeśli ta „uzna państwo Izrael”.
Państwo Palestyna 15 listopada 1988 Palestyńska Rada Narodowa przyjęła w Algierze deklarację niepodległości państwa Palestyna na terytorium Zachodniego Brzegu Jordanu i Strefy Gazy. Ogłoszenie niepodległości nie tworzyło państwa Palestyna, dotyczyło przede wszystkim struktury politycznej in statu nascendi proklamowanej na podstawie deklaracji niepodległości. Państwo Palestyna, jako niepodległy organizm polityczny, nie zostało formalnie uznane ani przez Izrael, ani przez ONZ. Jednak około 100 państw (w tym Polska) utrzymuje kontakty dyplomatyczne z Autonomią Palestyńską, choć w niektórych przypadkach, np. na forum ONZ, używa się obecnie dla tego obszaru nazwy Palestyna, a nie Autonomia Palestyńska. Również Liga Państw Arabskich przyjęła Palestynę na swojego członka pod nazwą „Państwo Palestyny”.
Przełomowym wydarzeniem okazała się wypowiedź przewodniczącego OWP, Jasira Arafata, jaką wygłosił w grudniu 1988 w Genewie (Szwajcaria).