40 pułk artylerii lekkiej (40 pal) – oddział artylerii lekkiej Wojska Polskiego II RP.

Pułk nie występował w organizacji pokojowej wojska. Według ówczesnej terminologii był oddziałem „rezerwowym”, mobilizowanym na wypadek wojny, jako organiczna jednostka artylerii 36 Dywizji Piechoty (Rezerwowej). Zgodnie z planem mobilizacyjnym „W” pułk miał zostać sformowany metodą mieszaną (częściowo w mobilizacji alarmowej i mobilizacji powszechnej).

40 pal w kampanii wrześniowej Mobilizacja W garnizonie Jarosław 24 pułk artylerii lekkiej formował, w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem czerwonym, dowództwo pułku i III dywizjon. W garnizonie Czortków dywizjon artylerii lekkiej KOP „Czortków” organizował, w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem zielonym, I dywizjon. W garnizonie Przemyśl, w I rzucie mobilizacji powszechnej, 22 pułk artylerii lekkiej mobilizował II dywizjon. Dwa dywizjony uzbrojone były w 75 mm armaty wzór 1897, natomiast III dywizjon w haubice 100 mm wz. 1914/19P.