W trakcie marszu 7 września zostały zaatakowane przez niemiecki oddział pancerno-motorowy i całkowicie rozbite. Dowódca 40 pal ppłk Paweł Bielecki wraz z częścią prowadzonego oddziału dostał się do niewoli. Resztki 9 baterii bez haubic przedostały się przez Wisłę pod Annopolem i znalazły się na terenie Lubelszczyzny.

II dywizjon armat 40 pal W wyniku ogłoszenia z dniem 31 sierpnia 1939 roku mobilizacji powszechnej, w dniach od 31 sierpnia do 5 września został zmobilizowany w koszarach 22 pal w Przemyślu. Dowództwo II dywizjonu z 4 baterią dotarły do Leżajska transportem kolejowym w dniu 8 września, baterie 5 i 6 dotarły do Leżajska w szyku konnym. Dalszy transport kolejowy w ślad za macierzystą dywizją był niemożliwy, ze względu na bombardowania i zniszczenia linii kolejowych. 9 września II dywizjon przekroczył San w Jarosławiu i wszedł w skład improwizowanej grupy ppłk. Jana Wójcika mającego bronić linii Sanu. 10 września dywizjon zajął stanowiska ogniowe w rejonie wsi Koniaczów–Surochów–Makowisko, za stanowiskami batalionu III/155 pułku piechoty rez. 11 września przy silnym wsparciu artylerii, niemiecka piechota i czołgi z 2 DPanc. po kilkugodzinnej walce sforsowały San i wyrzuciły polską piechotę ze stanowisk obronnych. Wsparcie ogniowe dywizjonu, pomimo zadanych strat wrogowi nie było skuteczne.