21 września artylerzyści dywizjonu w rejonie Kamionki Strumiłowej wspierali ogniem artyleryjskim natarcie i obronę oddziału nadwyżek 3 batalionu saperów z Wilna, niszcząc ogniem bezpośrednim kilka czołgów i samochodów niemieckich. W kolejnych dniach wraz Grupą „Dubno” artylerzyści dywizjonu II/40 pal usiłowali wraz z oddziałami piechoty sforsować niemiecki pierścień okrążenia. 24 września armaty dywizjonu ponownie ogniem bezpośrednim strzelały do niemieckich czołgów w rejonie wsi Ryczki niedaleko Kamionki Strumiłowej, wspierały walki Zgrupowania Kawalerii ppłk. Kazimierza Halickiego. Dywizjon skapitulował pod Rawą Ruską 25 września 1939.
III dywizjon haubic 40 pal Zgodnie z planem mobilizacyjnym dywizjon III/40 pal mobilizował 24 pułk artylerii lekkiej w Jarosławiu w ramach mobilizacji alarmowej „kartkowej czerwonej”. Miejscem formowania dywizjonu była pobliska miejscowość Chłopice. Dywizjon był gotowy do działań w dniu 2 września. Nazajutrz załadowany został do transportu kolejowego i odtransportowany do stacji Kraków-Płaszów, gdzie dotarł 5 września. Skąd zawrócony do Mościc 5 września wieczorem, po rozładowaniu włączony do AD 24 DP, 9 bateria nie dołączyła do dywizjonu. Od 6 września III dywizjon został przydzielony do wsparcia 17 pułku piechoty i zajął stanowiska ogniowe w rejonie Meszna i Rzuchowa.