Grupa Interwencyjna „Tietjen” (niem. Eingreifgruppe Tietjen) – związek taktyczny Wehrmachtu złożony z Niemców oraz białych emigrantów i b. jeńców wojennych z Armii Czerwonej podczas II wojny światowej.
Zarys historyczny Jednostka została utworzona 24 sierpnia 1941 r. w Korück 582 (9 Armia) na bazie 9 kompanii zmotoryzowanej 18 pułku piechoty 416 Dywizji Piechoty. Na jej czele stanął por. Georg Tietjen. Składała się początkowo z trzech kompanii. Do jej zadań należało zwalczanie partyzantki.
Początkowo miała ona czysto niemiecki skład. 20 września osiągnęła liczebność 3 oficerów oraz 55 podoficerów i żołnierzy. Od pocz. października do 15 listopada sformowano w jej składzie sześć kompanii (po 50 ludzi) i pluton artylerii. W ich skład weszło ok. 300 białych emigrantów i b. sowieckich jeńców wojennych. W lutym 1942 r. pod nazwą „Biełyj kriest” (Белый Крест) uczestniczyły one w ciężkich walkach pod Rżewem, które doprowadziły do zdobycia miasta przez Niemców. Na czele grupy bojowej stał emigrant rtm. Aleksandr P. Zaustinski. 1 marca 1942 r. kompanie zostały rozbudowane do liczby 150 żołnierzy. Dodano też baterię artylerii mającą 4 sowieckie działa polowe 76 mm. W czerwcu tego roku zwiększono liczbę kompanii do ośmiu.