Karol Piltz (ur. 7 lutego 1898 w Warszawie, zm. we wrześniu 1939) – szachista polski, reprezentant Polski na nieoficjalnej olimpiadzie szachowej w Paryżu w 1924.
Życiorys Przed osiągnięciem wieku dorosłego kilkakrotnie zmieniał kraj pobytu; osierocony przez ojca jako 5-latek, wyjechał z matką do Ameryki Południowej, by jeszcze przed wybuchem I wojny światowej powrócić do Warszawy i podjąć naukę w II gimnazjum. Lata wojenne spędził w Rosji. W listopadzie 1918 przyjechał do Polski na stałe. Przez krótki czas był nauczycielem szkoły powszechnej w Henrykowie na Mazowszu. Służył wojskowo w czasie wojny z Rosją radziecką w 1920.
Po demobilizacji podjął w 1921 studia na Politechnice Warszawskiej; przed ich ukończeniem i uzyskaniem dyplomu inżyniera zaliczył dwuletni epizod studencki na Wydziale Humanistyczno-Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego. Z początku lat 20. XX wieku pochodzi również jego debiut w życiu szachowym stolicy. Uczestniczył w turniejach szachowych, zajął się redakcją kącików szachowych w prasie oraz publikował zadania.
Od grudnia 1921 prowadził rubrykę szachową pisma młodzieżowego „Czyn”. Jako kompozytora cenił go Dawid Przepiórka, który zamieszczał zadania Piltza w prowadzonym przez siebie kąciku w „Tygodniku Ilustrowanym”.