Jeszcze do końca lat 20. występował w turniejach szachowych (bez większych sukcesów), potem skoncentrował się na obowiązkach zawodowych. Sporadycznie uczestniczył w rywalizacji drużynowej, broniąc barw Warszawskiego Towarzystwa Zwolenników Gry Szachowej oraz YMCA. Próba powrotu do szachów po kilkuletniej przerwie nie rozpoczęła się dla Piltza udanie — na mistrzostwach Polski w Juracie w 1937 zajął dzielone XVII-XVIII miejsce. Lepiej wypadł na mistrzostwach Warszawskiego Towarzystwa Zwolenników Gry Szachowej w 1939, zajmując w gronie 15 renomowanych zawodników (m.in. Mieczysław Najdorf, Dawid Przepiórka, Kazimierz Plater, Jerzy Jagielski) V-VI miejsce. Wynik ten dał mu prawo udziału w zaplanowanych przez Polski Związek Szachowy na październik tegoż roku mistrzostwach Warszawy, w których mieli wziąć udział tacy szachiści, jak Najdorf, Paulin Frydman, Kremer, Kohn, Przepiórka, Makarczyk, Łowcki. Rozegranie imprezy uniemożliwił wybuch II wojny światowej, a sam Piltz zginął we wrześniu 1939 w czasie obrony Warszawy.

Przypisy