rosyjskiego Stefan Bednarski, geograf Jerzy Smoleński, emerytowany profesor Tadeusz Garbowski, zoologowie Michał Siedlecki i Feliks Rogoziński, anatom Kazimierz Kostanecki, historyk literatury Ignacy Chrzanowski, inżynierowie Adam Rożański i Władysław Takliński, matematyk Antoni Hoborski (po formalnym zwolnieniu).
Aresztowanie krakowskich profesorów wywołało międzynarodowe oburzenie. W różnej formie, w tym kanałami dyplomatycznymi, zaprotestowały w tej sprawie 24 państwa oraz Watykan. Interwencje podjęły nawet rządy państw ideologicznie zbliżonych do III Rzeszy, tj. faszystowskich Włoch i frankistowskiej Hiszpanii. Na skutek zabiegów Luciany Frassati-Gawrońskiej sprawą zainteresował się osobiście Benito Mussolini. W konsekwencji w styczniu 1940 roku minister spraw zagranicznych Włoch Galeazzo Ciano polecił włoskiej ambasadzie w Berlinie podjąć interwencję u władz niemieckich ws. zwolnienia z obozu polskich naukowców, w tym zwłaszcza ks. prof. Konstantego Michalskiego.