Policja Polityczna – popularna nazwa komórki organizacyjnej Policji Państwowej, która zajmowała się walką ze szpiegostwem, propagandą komunistyczną oraz akcją antypaństwową (służba specjalna). W okresie dwudziestolecia międzywojennego ta część PP w zmieniających się strukturach przybierała różne nazwy: Defensywa Polityczna, Wydział IV-D, Służba Informacyjna, Policja Polityczna, Służba Śledcza.
W okresie PRL stworzono negatywną opinię Policji Politycznej, gdyż zwalczała nielegalną, antypaństwową działalność członków partii komunistycznych m.in. KPP, którzy w tzw. Polsce Ludowej pełnili władzę.
Początki Po utworzeniu w lipcu 1919 r. Policji Państwowej przystąpiono do organizacji policji politycznej, pozyskując doświadczenia wcześniejszych tego typu organizacji. Struktura osobowa Inspektoratu Defensywy Politycznej (IDP) składała się prawdopodobnie z kadry Wydziału Informacyjnego MSW. Inspektorat podlegał ogólnie KG PP w Warszawie, a w sprawach fachowych – szefowi Sekcji Bezpieczeństwa Publicznego i Prasy MSW. Do głównym zadań należała walka ze szpiegostwem i komunizmem oraz akcją antypaństwową (kontrwywiad). W okresie od października 1919 do sierpnia 1920 r.