Bizony brały udział w imprezach estradowych w kraju i za granicą. Zespół wyjechał na ośmiotygodniową trasę po ZSRR. W jego historii trzeba odnotować także występy w Czechosłowacji, Austrii, NRD i RFN. Latem w jego składzie zaszły kolejne zmiany personalne. Po powrocie z ZSRR grupa wzięła udział w VII KFPP w Opolu (1969) i z powodzeniem wystąpiła na XII Festiwalu Jazz Jamboree (1969) z wokalistką jazzową Marianną Wróblewską, brawurowo wykonując, m.in. „Respect”, „Won’t Be Long”, czy „Save me”.
Brak powodzenia kolejnych lansowanych piosenek spowodował spadek popularności zespołu. Na II Festiwalu Zespołów Młodzieżowych o „Złotą Kotwicę Sopockiego lata 1969” formacja zajęła VII miejsce. Również w 1969 roku z zespołem występował odbywający wówczas tournée po Polsce (występował, m.in. obok Czesława Niemena) australijski muzyk folkowy Dempsey Knight – razem z Bizonami nagrał singla, pt. Annabelle, który ukazał się we wrześniu tego samego roku. W sesji wziął udział także skrzypek Henryk Kowalski. W styczniu 1970 roku z grupą rozstaje się Stan Borys, który postanawia rozpocząć karierę solową. Do momentu rozpoczęcia współpracy ze Zdzisławą Sośnicką, funkcję wokalisty zespołu przejął Z. Bizoń.