thumb|right|250px|Georges Seurat, Niedzielne popołudnie na wyspie Grande Jatte thumb|250px|Paul Signac, Śniadanie, 1886-1887 thumb|250px|Georges Seurat, Parada, 1889 (detal)

Neoimpresjonizm – kierunek w malarstwie francuskim, zapoczątkowany ok. 1880 roku przez Georges’a Seurata i dążący do zreformowania impresjonizmu poprzez zastąpienie lirycznej improwizacji ścisłą metodą budowania obrazu z wykorzystaniem naukowych zdobyczy optyki, analizy światła i koloru, fizjologii i psychologii widzenia. Termin został stworzony przez krytyka sztuki Félixa Fénéona.

Charakterystyka Nurt ten był jednym z wielu zjawisk sztuki postimpresjonizmu. Jego zwolennicy, m.in. Paul Signac, Camille i Lucien Pissarro, Henri Edmond Cross, pierwszą wystawę zorganizowali w Salonie Niezależnych w roku 1884.

W płótnach swych stosowali zasadę dywizjonizmu i technikę puentylizmu polegającą na malowaniu drobnymi punktami czystej farby. Ich stosunek do malarstwa charakteryzował się ściśle naukowym podejściem;