W kwietniu 1984 razem ze Stanisławem Kubickim przygotował w Ułan Bator Projekt badań dla udokumentowania złoża pierwiastków ziem rzadkich Ługijn Goł we wschodnio-gobijskim ajmaku. W lipcu 1984 została utworzona Dwustronna Polsko-Mongolska Ekspedycja Geologiczna realizująca ten projekt. Przez prawie siedem lat (do sierpnia 1990) był zastępcą kierownika Ekspedycji (kierownikami byli Mongołowie) i jej głównym geologiem. W wyniku przeprowadzonych prac kartograficznych, geologicznych, wiertniczych i technologicznych udokumentowano złoże Ługijn Goł w kategorii C1+C2 i przygotowano je do eksploatacji.

W sierpniu 1990 wrócił do kraju i podjął pracę w Instytucie, opracowując mapę geologiczno-gospodarczą 1:50 000, ark. Wierzbica. Od 1992 prawie do końca 2001 roku kierował Centralnym Archiwum Geologicznym Państwowego Instytutu Geologicznego, a w następnym roku przeszedł na emeryturę. Pracował w Instytucie do 30 września 2002 jako pełnomocnik dyrektora ds. ochrony informacji niejawnych Państwowego Instytutu Geologicznego.