Stanisław Dąbrowa-Kostka (ur. 11 października 1924 w Przemyślu, zm. 27 marca 2019 w Krakowie) – porucznik Armii Krajowej, podpułkownik Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był synem Wilhelma, uczestnika walk o Przemyśl w 1918, pracownika poczty, i Barbary z domu Laskownickiej. Uczęszczał do szkół powszechnych w Przemyślu i w Kępie (Kępnie?), gdzie w 1933 r. wstąpił do organizacji harcerskiej „Wilczki”. Od 1937 r. był uczniem II Liceum Ogólnokształcącego im. Kazimierza Morawskiego w Przemyślu. Do 14 września 1939 pełnił jako harcerz służbę łącznika Komendy Obrony Przeciwlotniczej Przemyśl-Zasanie. Następnie od połowy września 1939 współorganizował na bazie kadry harcerskiej samodzielną grupę konspiracyjną, która z czasem przyjęła nazwę Lipowica i objął jej dowództwo. Od wiosny 1940 kontynuował przerwaną wojną naukę w Staatliche Handelsschule, a następnie Aufbauklasse (Szkoła Handlowa i Klasa Administracji Handlowej) i na kompletach tajnego nauczania w zakresie szkoły średniej. W czerwcu 1941 po nawiązaniu kontaktu ze Związkiem Walki Zbrojnej został pod pseudonimem „Dąbrowa” razem z Romanem Łabą „Leliwą” zaprzysiężony do ZWZ w Placówce nr 1 Przemyśl-Zasanie. 11 listopada awansował na starszego strzelca. W czerwcu 1942 r. jego kuzyn, inż.