Gustaw Zygadłowicz (ur. 13 kwietnia 1869 w Szatmárnémeti, zm. 7 stycznia 1923 w Toruniu) – generał dywizji Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari. thumb|Poświęcenie Szkoły Podchorążych w Łobzowie 12 stycznia 1919. Oznaczony 4) gen. bryg. Gustaw Zygadłowicz thumb|Nagrobek gen. Zygadłowicza Życiorys Był synem Feldmarschalleutnanta Gustawa Zygadłowicza i Luizy z Lengyelów. Urodził się w Szatmárnémeti, w ówczesnym Królestwie Węgier (obecnie Rumunia). Ukończył Realną Szkołę Wojskową w Eisenstadt.
Od 1890 służył jako oficer piechoty w armii austriackiej. Służbę rozpoczął w Przemyślu jako oficer liniowy. W 1897 awansował na kapitana. W trakcie służby ukończył Wojskową Akademię Techniczną w Wiener Neustadt i w latach 1893–1895 Akademię Sztabu Generalnego w Wiedniu. W latach 1900–1906 służył w Biurze Topograficznym, a następnie w Sztabie Generalnym na stanowisku szefa wydziału włoskiego. W 1906 awansował na majora. Później pełnił służbę na stanowisku szefa sztabu dywizji piechoty we Lwowie. W latach 1908–1911 we Lwowie szef sztabu Obrony Krajowej. Od 1911 dowódca batalionu i pułku Landsturmu. Pułkownik z 1913.
Na frontach I wojny światowej dowodził brygadą piechoty. 1 maja 1917 awansowany na generała majora ze starszeństwem z dniem 22 czerwca 1917.