thumb|250px|Fragment pomnika wojennego na Cmentarzu Braterskim w Rydze thumb|250px|Kaplica Orderu Wojskowego Lāčplēsisa na Cmentarzu Braterskim w Rydze Cmentarz Braterski w Rydze, zwany też Cmentarzem Brackim (łot. Rīgas Brāļu kapi) – łotewski panteon narodowy, na którym spoczywają żołnierze polegli w czasie I wojny światowej oraz uczestnicy łotewskich walk o niepodległość (1918–1920).
Historia Nekropolia jest główną częścią cmentarnego założenia Rygi, które rozciąga się na północny wschód od miasta i obejmuje również cmentarze: Leśny i Rainisa. Jej kształt został uformowany u progu niepodległości Łotwy przez głównego ogrodnika Rygi Georga Kuphaldta i jego ucznia Andrejsa Zeidaksa.
Kamień węgielny pod budowę nekropolii położono 18 listopada 1924 w szóstą rocznicę uzyskania przez Łotwę niepodległości. Budowa cmentarza została ostatecznie ukończona w listopadzie 1936.
Konkurs na zagospodarowanie artystyczne wygrał ryski rzeźbiarz Kārlis Zāle – autor m.in. Pomnika Wolności w Rydze.
Na cmentarz prowadzi symboliczna brama. Po obu stronach osi głównej znajdują się lipy – w łotewskiej kulturze symbol kobiecości – którymi obsadzono alejki wiodące do gaiku złożonego z ponad setki dębów. Mają one symbolizować pierwiastek męski w kulturze. W środku gaiku pali się wieczny ogień.