Katolików reprezentowali Dominik Guzmán – późniejszy organizator zakonu dominikanów, Diego de Acebo – biskup Osmy, Folquet de Marseille – biskup Tuluzy oraz Navarrus d'Acqs – biskup Couserans. Obecnych było również kilku opatów, w tym Vital z Saint-Antonin-Noble-Val. Stronę przeciwną reprezentowali nie tylko katarzy, jak Gaucelin (lub Gaucelm) – katarski biskup Tuluzy, Esclarmonde de Foix, Benoît de Termes oraz Guilhabert de Castres. Obecny byli także waldensi wraz z Durandem z Huesca na czele. Obrady prowadził waldens, Arnaud de Crampagna. Rok później papież Innocenty III ogłosił krucjatę przeciwko albigensom (w tym również katarom).
Esclarmonde była również odpowiedzialna za założenie kilku szkół dla dziewcząt i szpitali w regionie. Wraz z żoną swojego brata – Filipą, prowadziła dom doskonałych w Dun, w Pirenejach. Za swą działalność obdarzona została tytułem la Grande Esclarmonde - Esclarmonde Wielkiej.
Seksizm W trakcie dysputy w Pamiers, katolicki brat zakonny Etienne de la Miséricorde próbował odebrać głos Esclarmonde, krzycząc: Pani, idź i pokręć swoją przęślicą, nie wypada Tobie przemawiać na takich spotkaniach.