thumb|Grób Jana Kropidły w Opolu Jan Kropidło (ur. pomiędzy 1360 a 1364, zm. 3 marca 1421 w Opolu) – w latach 1382–1396 książę strzelecki, od 1396 książę opolski, razem z braćmi, władca świecki tylko formalnie (kariera duchowna), 1382–1384 biskup poznański, 1384–1389 biskup włocławski, 1389–1394 nominat (urzędu nie objął) arcybiskup gnieźnieński, 1394–1398 biskup kamieński, 1398–1402 biskup chełmiński, od 1402 ponownie biskup włocławski.
Życiorys Był najstarszym synem księcia strzeleckiego Bolka III i nieznanej bliżej Anny. Przydomek Kropidło – otrzymał z powodu gęstych i kręconych włosów. Z nieznanych powodów, pomimo że był najstarszy z czwórki męskiego rodzeństwa, został przeznaczony do stanu duchownego. Szybką karierę zawdzięczał swojemu stryjowi księciu Władysławowi Opolczykowi.
Dzięki wsparciu Opolczyka już w wieku kilkunastu lat w 1379 r. został prepozytem kapituły spiskiej skąd czerpał znaczne dochody. Objęcie funkcji kościelnej nie przeszkodziło Kropidle w wyjeździe na studia prawnicze i teologiczne do Pragi i Bolonii.
W 1382 r. Kropidło powrócił do kraju, gdzie dzięki poparciu węgierskiego dworu Ludwika Andegaweńskiego otrzymał urząd biskupa poznańskiego. Na nowej stolicy biskupiej przebywał tylko dwa lata, bowiem w 1384 r. objął bardziej dochodowe biskupstwo kujawskie.