Kierował wydziałem utrzymania gotowości bojowej jednostki A-6. 1990 – przeszedł do rezerwy sił morskich i został dowódcą czterech jednostek rezerwowych marynarki.
Na 50 typach samolotów wylatał ponad 10 800 godzin, wykonując ponad 500 lądowań na lotniskowcach.
Praca w NASA i kariera astronauty 1987 – po raz pierwszy próbował dostać się do korpusu astronautów NASA. Jednak podczas naboru do grupy NASA-12 zakwalifikował się tylko do jednej z grup finałowych. 1990-1998 – w kwietniu 1990 rozpoczął pracę w Centrum Lotów Kosmicznych imienia Lyndona B. Johnsona. Był inżynierem i pilotem doświadczalnym w Wydziale Operacji Lotniczych (Aircraft Operations Division) na lotnisku Ellington Field, stan Teksas. Uczył przyszłych astronautów pilotażu T-38. Latał na samolotach WB-57 oraz . Był też drugim pilotem KC-135. Uczestniczył w programie modernizacji T-38. Od 1994 przejął obowiązki szefa wydziału inżynieryjno-eksploatacyjnego (Maintenance & Engineering Branch). Odpowiadał za bezpieczne użytkowanie wszystkich 44 samolotów należących do JSC. 1998 – 4 czerwca został przyjęty do korpusu amerykańskich astronautów (NASA-17) w charakterze kandydata na pilota wahadłowca. Od sierpnia przystąpił do specjalistycznego szkolenia.