Pożywienie kolczakowatych – również w zależności od gatunku – stanowić mogą zarówno pędy bambusa, owoce, liście, kora, jak i owady.
Systematyka Do kolczakowatych zaliczane są podrodziny: Capromyinae – hutie Carterodontinae – jedynym przedstawicielem jest rodzaj Carterodon – kolczastek – z jednym gatunkiem Carterodon sulcidens – kolczastek bruzdozębny Heteropsomyinae – pieczarowce – takson wymarły Euryzygomatomyinae Echimyinae – kolczaki
Z analizy filogenetycznej przeprowadzonej przez Fabre’a i współpracowników (2014) wynika, że powyższe podrodziny nie tworzą kladu, do którego nie należałyby także hutiowate (Capromyidae); na tej podstawie autorzy włączyli hutiowate do kolczakowatych, nadając im rangę podrodziny Capromyinae.
Opisano również rodzaje wymarłe o niepewnej pozycji taksonomicznej i nie przypisane do żadnej z podrodzin: Palaeoechimys – jedynym przedstawicielem był Palaeoechimys peruvianus Protadelphomys – jedynym przedstawicielem był Protadelphomys latus Reigechimys
Uwagi
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Taksony opisane przez Johna Edwarda Graya