Order Korony Jugosłowiańskiej (, ) – odznaczenie Królestwa Jugosławii nadawane w latach 1930–1945, później order domowy wygnanej królewskiej dynastii Karadziordziewiców.
Historia Order został ustanowiony 5 kwietnia 1930 r. przez króla Jugosławii Aleksandra I w związku ze zmianą nazwy państwa z Królestwo SHS na „Królestwo Jugosławii” (1929). Nadawany był i obywatelom jugosłowiańskim i cudzoziemcom za wybitne zasługi dla tronu, narodu i jedności narodowej. Kategorii wojskowej nie posiadał.
Order Korony został zorganizowany według znanego schematu Legii Honorowej i otrzymał pięć klas: I klasa – Krzyż Wielki (Велики крст) II klasa – Wielki Oficer (Велики официр) III klasa – Komandor (Командир) IV klasa – Oficer (Официр) V klasa – Kawaler (Кавалир)
Wygląd Insygnia orderu to oznaka i gwiazda I. i II. klasy. Oznaka to w zasadniczej formie pokryty białą emalią krzyż grecki, którego ramiona są stylizowane w kształcie płatków kwietnych, po cztery płatki na każdym ramieniu. Na awersie medalion środkowy oznaki, otoczony złotym obramowaniem, nosi wysadzaną drobnymi kamieniami szlachetnymi koronę królewską, na rewersie datę ustanowienia odznaczenia – 1930. Między ramionami krzyża umieszczony jest emaliowany na zielono wieniec laurowy. Zawieszką jest – mimo że Jugosławia była monarchią – zielony wieniec laurowy.