„Gwiazdka Cieszyńska” nr 70, 28.08.1908.. W roku 1911 napisane po śląsku „zaprószenie” na zgromadzenie ludowe Śląskiego Związku Ludowego (Schlesischer Volksverband) podpisali Józef Kożdoń, Paweł Wania, dyr. żeńskiej szkoły Franciszek Golyschny ze Skoczowa oraz R. Rösche z Pogórza. Zachęcali oni Ślązaków do udziału w zgromadzeniach, podczas których nie będą się musieli wstydzić, że mówią po śląsku.
Burzliwe lata 1918–1920 30 października 1918 roku w Ostrawie (Polska Ostrawa, od 1919 do dziś Slezská Ostrava-Ostrawa Śląska) liderzy Śląskiej Partii Ludowej i Związku Ślązaków-Bund der Schlesier, powołując się na prawo narodów do samostanowienia, domagali się od aliantów utworzenia z ziem byłego Śląska Austriackiego neutralnej strefy pomiędzy Niemcami, Polską i Czechosłowacją. Pierwotnie miała ona być luźno związana z Austrią. Jednak planowano w przyszłości zjednoczyć były Śląsk Austriacki z Rejencją Opolską (pruskim Górnym Śląskiem) w ramach niepodległej Republiki Górnośląskiej, do której proklamacji dążył Ewald Latacz. Równoległe działania prowadzone przez Józefa Kożdonia i Ewalda Latacza na rzecz niepodległości Śląska koordynowała śląska arystokracja – karwiński hrabia Johannes Larisch-Mönnich i książę pszczyński Hans Heinrich XV Hochberg.