Metoda Dobrego Startu - jest to metoda której celem jest wspomaganie rozwoju psychoruchowego dzieci, służy do aktywizowania rozwoju funkcji psychomotorycznych i ich integracji oraz korygowania zaburzeń tego rozwoju, co stwarza warunki prawidłowego procesu uczenia się. Ma ona na celu wspieranie rozwoju dziecka poprzez rehabilitację psychomotoryczną i edukację z zastosowaniem polisensorycznego uczenia się. Stosuje się ją w przedszkolach i w edukacji wczesnoszkolnej. W Polsce jako pierwsza rozpowszechniła ją Marta Bogdanowicz.
Geneza Metody Dobrego Startu - pierwowzorem MDS była metoda Le Bon Depart (autorka: Thea Bugnet-van der Voort, z pochodzenia Holenderka)
Założenia tej metody to : wielozmysłowe uczenie się, wykonywanie ruchów zharmonizowanych w czasie i przestrzeni.
Techniki: wystukiwanie rytmu na wałeczkach z piaskiem, rysowanie figur geometrycznych w rytm śpiewanej piosenki,
Geneza Metody Dobrego Startu w Polsce:
W Polsce Metoda ta pojawiła się w latach 60. Dotarła za pośrednictwem lekarzy wizytujących ośrodki neuropsychiatrii dziecięcej we Francji. Pierwsze wzmianki na temat tej metody w Polskim piśmiennictwie naukowym można znaleźć w artykułach: J. Sochańskiej, B. Zakrzewskiej, J.