Jan Wolski (ur. 24 sierpnia 1888 w Skuriatowie (północna Rosja), zm. 12 lipca 1975 w Skierniewicach) – polski działacz społeczny i spółdzielczy, teoretyk anarchizmu kooperatystycznego.
Życiorys Syn Bolesława Franciszka, leśniczego i Henrietty z domu Tabeńska. Od 1897 do 1907 uczył się w gimnazjum w Wołogdzie i w Wilnie, gdzie uzyskał maturę. Od 1904 należał do nielegalnych kółek samokształceniowych.
W 1907 rozpoczął naukę na Wydziale Historyczno-Filologicznym i Prawnym Charkowskiego Uniwersytetu Imperatorskiego. W czasie pobytu w Charkowie utrzymywał się z korepetycji. Prowadził również wykłady z historii Polski na specjalnych kompletach dla polskiej młodzieży. Od 1909 należał do Związku Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej oraz Polskiej Partii Socjalistycznej.
Po wybuchu I wojny światowej pracował jako dziennikarz w dzienniku „Utro”, oraz polskim „Głosie Młodych”. W 1915 wyjechał do Warszawy, gdzie prowadził działalność edukacyjną z ramienia PPS. Zaprzyjaźnił się z Tadeuszem Rechniewskim, działaczem PPS Lewica. Rechniewski wprowadził go to stowarzyszenia robotniczego „Wiedza”, gdzie działał w komisji programowo-odczytowej. Do jego współpracowników należeli m.in. Ludwik Krzywicki czy Edward Lipiński.