Zasoby radiowe dzielone są na kanały o szerokości 1.25 MHz. Kanały łączone są w pary: na jednym z nich przeprowadzana jest transmisja z telefonu komórkowego w kierunku stacji bazowej, na drugim sygnał nadaje stacja bazowa. Tak określone częstotliwości rozdzielane są (na bazie przetargów, lub według innych reguł przyjętych przez regulatorów danego rynku telekomunikacyjnego) pomiędzy poszczególnych operatorów. Większość z systemów cdmaOne budowana jest na bazie jednego z dwóch rozwiązań: częstotliwości rozłożone wokół pasma 1900 MHz (tzw. PCS Band) częstotliwości rozłożone wokół pasma 800 MHz (tzw. 800 MHz Band)
Telefony komórkowe Telefony w systemie cdmaOne nie posiadają karty SIM znanej z systemu GSM. Operator rejestruje w bazie danych (HLR) konkretny telefon na podstawie nadanego mu fabrycznie numeru seryjnego. Dany telefon jest zazwyczaj przypisany na stałe do konkretnej sieci i nie można przenieść się z nim do konkurencyjnego operatora. Takie podejście uniemożliwia praktycznie korzystanie z kradzionego telefonu, z drugiej jednak strony jest utrudnieniem dla użytkownika, który nie może (tak jak w systemie GSM) przełożyć karty SIM do innego terminala, gdy np. w obecnym wyczerpała się bateria.